Logo szkoły

Szkoła Podstawowa Integracyjna Nr 11
im. Marii Dąbrowskiej w Tarnowie

Godło Rzeczypospolitej Polskiej

Patron szkoły

 foto_dabrowskaMaria Dąbrowska z Szumskich, urodziła się 6.10.1889 roku w Russowie pod Kaliszem. Pochodziła z zubożałej rodziny ziemiańskiej – jej ojciec, powstaniec z 1863 roku, był administratorem majątków ziemskich.
W latach 1901 – 1905 uczyła się w prywatnej szkole Heleny Semadeniowej, a następnie w gimnazjum żeńskim. W 1905  roku wzięła udział w strajku szkolnym.
Lata 1906 – 1907 spędziła w Warszawie, gdzie kontynuowała naukę, a później studiowała nauki przyrodnicze oraz socjologię i filozofię w Lozannie i Brukseli. Uczestniczyła wówczas w działalności Filorecji – organizacji niepodległościowej młodzieży polskiej. Do Kalisza powróciła w 1910 roku i podjęła pracę nauczycielki geografii na pensji Wandy Motylewskiej. W tym też roku debiutowała jako publicystka  w „Gazecie Kaliskiej” i „Zaraniu” oraz wygłosiła swój pierwszy publiczny odczyt.
W 1911 roku wyszła za mąż za M. Dąbrowskiego, emigracyjnego działacza PPS. W 1913 roku przebywała w Londynie jako stypendystka Towarzystwa Kooperatystów, a po powrocie opublikowała na łamach pisma „Echo Literacko – Artystyczne” swoje pierwsze opowiadanie „We Francji… ziemi cudzej”.
Podczas pierwszej wojny światowej związana była z ruchem ludowym  i niepodległościowym, współredagowała pisma „Chłopska Sprawa” i „Polska Ludowa”. W 1917 roku przeniosła się do Warszawy.
Po odzyskaniu niepodległości pracowała w latach 1918 – 1924 w Ministerstwie Rolnictwa. Brała czynny udział w organizowaniu oświaty ludowej i robotniczej, w ruchu spółdzielczym, działalności ZZLP i Pen Clubu, także bardzo aktywna była w życiu publicznym.
Należała do grona postępowych działaczy i pisarzy inicjujących od 1927 roku liczne akcje protestacyjne przeciw ograniczaniu swobód obywatelskich i metodom stosowanym wobec więźniów politycznych.
Maria Dąbrowska zmarła w Warszawie 19 maja 1965 roku.

Wybrana twórczość Marii Dąbrowskiej:
„Dzieci ojczyzny” (1918)
„Gałąź czereśni” (1922)
„Uśmiech dzieciństwa” (1923)
„Ludzie stamtąd” (1926)
„Noce i dnie” (1932-34)
„Znaki życia” (1938)
„Geniusz sierocy” (1939)
„Marcin Kozera” (1927)
„Przyjaźń” (1927)
„Czyste serce” (1936)
„U północnych sąsiadów” (1929)