Poniedziałek
Drogi uczniu, zanim zaczniemy naszą przygodę wokół głównego zagadnienia zachęcamy Cię do zatrzymania się i zastanowienia nad istotą niesienia bezinteresownej pomocy potrzebującym.
Każdy z nas na pewno nie jeden raz w życiu znalazł się w sytuacji, w której nie mógł sobie sam poradzić i potrzebował pomocy innych. Dlatego wzajemne pomaganie i wsparcie jest tak ważne. Nawet odrobina dobra, życzliwości, współczucia, czy zainteresowania okazana drugiemu człowiekowi może rozpromienić choć na chwilę czyjeś życie i przynieś ulgę w cierpieniu. Naszej pomocy potrzebują nie tylko ludzie, ale także zwierzęta, czy nasza wspólna Matka Ziemia. Pomagając zapominamy o sobie i naszych problemach, skupiamy się na innych.
Posłuchaj krótkiej „Piosenki o pomaganiu ludziom”, która wprowadzi Cię w temat i uświadomi jak wiele dobrego możesz zrobić. Posłuchaj tutaj
Jedną z form pomocy innym jest wolontariat. To dobrowolna, bezpłatna i świadoma praca na rzecz innych lub całego społeczeństwa, wykraczająca poza związki rodzinne i koleżeńskie. To praca, za którą nie dostaje się finansowego wynagrodzenia. Jest wiele instytucji, które czekają na wolontariuszy. Wybór miejsca zależy od zainteresowań, potrzeb i pasji osoby, która chce nieść wsparcie. Możesz pracować wszędzie tam, gdzie Twoja pomoc jest potrzebna i oczekiwana. Pomagać dzieciom (np. w Świetlicy Środowiskowej) w odrabianiu lekcji, opiekować się zwierzętami ze schroniska, uczestniczyć w organizowanych zbiórkach. Niesienie pomocy nie jest trudne, może sprawić innym, jak również samym pomagającym, wiele radości i uśmiechu. Liczy się nawet najmniejszy gest, wsparcie wobec innych.
Choć wolontariat to praca za darmo, można z niej czerpać dla siebie wiele różnych korzyści:
- wdzięczność od ludzi, którym się pomogło;
- świadomość, że robi się coś naprawdę wartościowego i swoim działaniem choć trochę zmienia świat na lepszy;
- możliwość nauczenia się wielu rzeczy w praktyce;
- zdobycie doświadczenia, ważnego przy staraniu się o pracę (pracodawcy cenią ludzi, którzy są aktywni od szkolnych lat);
- rozwój interpersonalny, nauka tolerancji i wyrozumiałości dla ludzkiej słabości;
- wchodząc w świat nowych relacji między ludźmi nabiera się wprawy w pracy w zespole;
- możliwość nawiązania wielu ciekawych i wartościowych znajomości, które z czasem mogą przerodzić się w prawdziwą przyjaźń.
Każdy może być wolontariuszem, warto jednak pamiętać, że nie każdy wolontariat jest odpowiedni dla osoby chcącej nieść wsparcie. Ważne jest, aby posiadać odpowiednie predyspozycje do działań, których chcemy się podjąć w ramach wolontariatu.
Jeśli zaciekawił Cię temat niesienia bezinteresownej pomocy innym, to zachęcamy do udziału w konkursie na projekt znaczka pocztowego Świat Oczami Młodych dotyczący wolontariatu. Link do strony konkursowej znajdziesz poniżej, a także w Zakładce Konkursy. Gotową pracę konkursową wraz ze scanem wypełnionej zgody prześlij na maila świetlicy szkolnej: swietlicaspi11prace@onet.pl Powodzenia 🙂
https://oczamimlodych.pl/pliki/do_pobrania/SOM-4_zgoda_uczestnika_niepelnoletniego.pdf
Wtorek
Portrety spotykamy w życiu codziennym na każdym kroku. W domu widzimy zdjęcia bliskich osób, w kościele spotykamy wizerunki świętych, zaś w muzeum czy Internecie podziwiamy galerie pełne portretów np. królów, znanych osób.
Przeczytaj kilka ciekawostek dotyczących historii portretu, kiedy powstały pierwsze portrety, ich rodzaje…
Najstarsze portrety pochodzą ze starożytnego Egiptu i Mezopotamii. Portrety te były w miarę wierne i miały na celu oddać wizerunek osoby, który zostanie rozpoznany po śmierci. Szybko jednak zaczęto przedstawiać nie wizerunek, ale charakter danego człowieka, zaczęły się pojawiać portrety psychologiczne. W Grecji w IV w. p.n.e. bardzo popularnym stał się portret rzeźbiarski. Następnie malowano portrety idealizowane, pokazujące męstwo przywódców, piękno poetów czy dostojność filozofów.
Złoty czas dla portrecistów to okres renesansu, w którym tworzył Leonardo da Vinci. Jego najwybitniejsze działa to Dama z łasiczką (gronostajem), Mona Lisa. Inni znani twórcy tego okresu to Rembrandt, Rubens, Rafael, Velasquez, Goya, Delacroix czy van Gogh. W kolejnych epokach zwiększyło się zainteresowanie anatomią człowieka, ruchem, energią. W VIII w. popularne stało się malarstwo angielskie, portret intymny. Malowano arystokratów, najczęściej na tle pejzaży. Wiek później zaczęto interesować się oddaniem na obrazie emocji człowieka, jego psychiki i charakteru. Popularnym twórcą tego okresu był Francisco Goya. Wiek XX był wiekiem pełnym eksperymentów. Początkowo królowały portrety artystyczne, a następnie bardziej ekspresywne, odrealnione. Na portret miało wpływ kino i rozwój techniki. Rozwinęła się fotografia portretowa, która gwałtownie zastąpiła malowanie portretów, ze względu na krótki czas realizacji.
Podsumowując, portret zmieniał się przez wieki, a każdy z malarzy miał inne spojrzenie na człowieka, każdy z nich inaczej pojmował portret jak i przedstawienie „charakteru” postaci.
Poniżej prezentujemy wybrane portrety autorstwa Leonarda da Vinci, Stanisława Wyspiańskiego, Giuseppe Arcimboldo, Vincentego van Gogha i Pablo Picasso.
Zaobserwuj różnice między poszczególnymi portretami.
Zobacz na przykład na portrety Giuseppe Arcimboldo – są bardzo charakterystyczne i rozpoznawalne. Artysta swoje portrety i kompozycje figuralne tworzył z elementów martwej natury (kwiatów, owoców, jarzyn).
Poniżej zamieszczamy przepiękny autoportret Leonardo da Vinci, jednego z największych malarzy wszech czasów. Artysta jest uznawany za najwszechstronniej utalentowaną osobę w historii. To właśnie talent malarski przysporzył Leonardowi największą popularność.
Stanisław Wyspiański, wykonywał portrety najczęściej w technice pastelu, pełne realizmu i szczerości. Obrazy Wyspiańskiego zatrzymują moment, są w stanie uchwycić chwilę, co widać szczególnie w jego ujmujących obrazach dzieci.
Vincent van Gogh namalował w ciągu swego życia 38 autoportretów (34 obrazy i 4 rysunki). Zbiór jego autoportretów stawia go wśród najbardziej płodnych autoportrecistów wszech czasów.
Dzieła Pablo Picasso przedstawiają kolejną, inną formę portretowania. Artysta odszedł od klasycznego schematu ukazywania postaci, którym był znudzony. Chciał osiągnąć coś innego, nowego, oryginalnego. Ważny stał się w jego twórczości kształt, forma i kolor. Warto wspomnieć, iż Picasso potrafił malować klasycznie, czego dowodem jest reprodukcja obrazu „Portret matki”.
Fotografia wczoraj i dziś. Fotografia portretowa to nie tylko twarz, to opowieść o danej osobie, dlatego nie można zapomnieć o jej charakterze i dostosować do tego rodzaj zdjęcia.
Drogi uczniu, poznałeś w skrócie historię portretu, a teraz spróbuj odnaleźć odpowiedzi na poniższe pytania, które kryją się w podanym linku
https://wklasie.uniwersytetdzieci.pl/scenariusz/co-mozna-zobaczyc-na-portrecie
Oglądaj uważnie 🙂
- W jaki sposób i dlaczego malowano kiedyś portrety?
- Co to jest portret i w jakiej może być formie?
- Kogo przedstawiano na portretach?
- Co to jest portret reprezentacyjny i dlaczego go tworzono?
- Czy malarz zawsze znał osobę portretowaną?
Trochę teorii:
Portret „dawniej zwany też konterfektem, to przedstawienie malarskie, rzeźbiarskie, graficzne lub rysunkowe wyglądu konkretnego człowieka (modela).
Istnieją różne ujęcia portretowe: wizerunek głowy, popiersie, półpostać, ujęcie całopostaciowe; model może być przedstawiony z profilu, frontalnie lub częściowo zwrócony w bok. Najczęściej ukazany jest z akcesoriami, atrybutami jego stanu, władzy, zawodu (np. władca z insygniami, uczony z księgą itp.)”.
Krystyna Kubalska- Sulkiewicz (red.), „Słownik terminologiczny sztuk pięknych”, Warszawa: PWN, 2003,
Portret może być:
- reprezentacyjny (oficjalny) – na których przedstawiane są osoby zajmujące wysokie stanowiska, przedstawiane z godnością, zwykle w bogatym stroju.
Osoba portretowane posiada insygnia władzy lub atrybuty mu przysługujące.
- zbiorowy (grupowy) – portret przedstawiający kilka osób, np.: rodzinę, grupę przyjaciół, króla z dworem.
- historyzowany – portret na którym, modele są przedstawieni jako postacie historyczne, mitologiczne, biblijne.
- fikcyjny (nieprawdziwy) – przedstawione są na nim postacie, których prawdziwy wygląd nie był znany artyście, np. portrety władców, starożytnych filozofów czy postaci biblijnych.
Ciekawostka
Portrety oprócz klasycznej formy obrazu spotykamy w rzeźbie architektonicznej, na nagrobkach, na pieniądzach, jako ozdoba wyrobów rzemiosła artystycznego (np. naczynia), a także używane są komercyjnie jako ozdoba opakowań wyrobów spożywczych czy kosmetyków.
Znasz już różne rodzaje i zasady portretowania. Wiesz, że każdy artysta malował portrety po swojemu, miał swój własny styl, inny pomysł, inaczej działała jego wyobraźnia.
Oto propozycje 2 zabaw plastycznych, wybór należy do Ciebie!
Podejmij wyzwanie i baw się. Swoją pracę pokaż innym i prześlij nam zdjęcie, które umieścimy w galerii prac plastycznych. Do dzieła 🙂
- Stwórz swój portret w stylu Picassa. Możesz malować farbami lub kredkami.
- Namaluj plasteliną portret kogoś z rodziny lub przyjaciela.
Technika plastyczna malowanie plasteliną w skrócie:
- Wybieraj niewielkie kawałki plasteliny, wałkuj w dłoniach i wyklej zewnętrzne kontury.
- Wyklej elementy twarzy tj. oczy, usta.
- Wypełnij twarz kolorem za pomocą kredki lub rozcierając kawałeczki plasteliny.
- Wyklej elementy ubioru, dodatków wg własnych pomysłów.
- Przyklej „włosy”. Możesz ręcznie lepić cienkie wałeczki.
- Pokoloruj tło pocierając kawałkiem plasteliny kartkę, pomaluj farbami lub wyklej kolorowym papierem.
Pamiętaj malowanie plasteliną to świetna zabawa, a efekt pracy może Cię zaskoczyć.
Środa
Dzisiaj zachęcamy Cię do poznania różnych sposobów malowania autoportretu. Portret to nie tylko wizerunek zewnętrzny przedstawianej postaci. Na nasz autoportret składają się także cechy charakteru, to jakimi ludźmi jesteśmy, nasze mocne i słabe strony.
Pozytywne cechy charakteru to te, które cenione są u drugiego człowieka, pozwalają mu na osiąganie sukcesu oraz nawiązywanie dobrych relacji z innymi. Przydają się praktycznie w każdej sferze naszego życia. To cechy, które chcemy mieć i rozwijać w sobie.
Negatywne cechy charakteru to takie, które nie są pożądane, ich posiadanie nie pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu w społeczeństwie. Posiadanie tych cech, szczególnie bardzo nasilonych, wymaga pracy nad nimi, dążenia do ich wyeliminowania. Cechy te mają negatywny wpływ na nasze funkcjonowanie, zarówno w życiu rodzinnym, jak i społecznym.
Poniżej znajdziesz przykładowe cechy osobowości, zastanów się, które z nich Cię charakteryzują. Skup się na swoich pozytywnych i mocnych stronach, ale nie zapomnij też o cechach, nad którymi musisz trochę popracować.
CECHY CHARAKTERU
pracowity, cierpliwy, miły, mądry, nieostrożny, ambitny,
utalentowany, leniwy spokojny, optymistyczny, uparty,
wesoły, przyjacielski, szczery, roztargniony, grzeczny,
dokładny, pomocny, skromny, nerwowy, życzliwy, smutny,
gadatliwy, punktualny, wrażliwy, nietaktowny, asertywny,
dokładny, wytrwały, tolerancyjny, samolubny, beztroski,
odpowiedzialny, koleżeński, żywiołowy, rozważny, otwarty, poważny,
pomysłowy, wysportowany, dowcipny, impulsywny, inteligentny
Jeśli wiesz już, jakie są Twoje mocne i słabe strony, spróbuj uzupełnić poniższy autoportret. To cenna wskazówka dla Ciebie i motywacja do działania. Zachowaj go dla siebie i sprawdź po upływie kilku miesięcy, które marzenia udało Ci się spełnić lub jakie obawy zostały rozwiane. Powodzenia 🙂
Jak narysować portret?
Zachęcamy Cię do podjęcia próby wykonania portretu według zaprezentowanego poniżej schematu:
A może zainteresuje Cię, jak narysować twarz anime?
Nauka rysowania w stylu anime.
Skoncentruj się i spróbuj narysować własną twarz, trzymając się schematu krok po kroku.
Powodzenia 🙂
Portret wykonany z przy użyciu darów natury.
Czwartek
Dzisiaj wspólnie postaramy zastanowić się i odpowiedzieć na pytanie: Czy znasz siebie? Czy potrafisz wskazać swoje zalety i wady?
Łatwo oceniać innych, ale nie zapominajmy, że nasze cechy charakteru i zachowanie mają wpływ na to, jak postrzegają nas najbliżsi, koledzy i koleżanki. Na zajęciach świetlicowych w grupie poznajesz opinie rówieśników na swój temat. Ze względu na obecną sytuację namawiamy Cię na konsultacje z rodziną dotyczącą zalet i wad, które posiadasz. Pamiętaj uśmiech, smutek, marudzenie są wynikiem wielu czynników kształtujących naszą postawę wobec innych. Osoby pozytywnie nastawione do życia, pomocne i uczynne częściej się uśmiechają. Natomiast osoby mniej empatyczne, zapatrzone w siebie, nie potrafią nawiązać właściwych relacji interpersonalnych.
Zastanawiasz się jak przeprowadzić rozmowę z najbliższymi dotyczącą Twojej osoby?
Oto kilka pytań, które mogą Ci w tym pomóc.
Mamo/Tato powiedz jaki/a jestem najczęściej:
-pomocna czy egoistyczna
-uczynna czy nastawiona na siebie i swoje sprawy
-pracowita, a może leniwa
-wrażliwa na krzywdę innych czy może okrutna wobec innych
-szanująca innych, uprzejma- czy może opryskliwa i nieuprzejma
-łagodna, miła tolerancyjna czy może kłótliwa
-potrafię słuchać z uwagą innych /przerywam rozmowę innym, nie słucham co ktoś ma do powiedzenia, nie interesuje mnie to.
Możesz sam/a dopisać inne cechy, zalety i wady, z którymi się identyfikujesz.
Poznałeś już opinię najbliższych. A oto kolejne wyzwanie, które na Ciebie czeka.
- Wykonaj zdjęcie, albo rysunek siebie jak jesteś zły, zdenerwowany.
Poniżej znajdziesz linki do inspiracji, które mogą się okazać przydatne do proponowanych zadań.
https://pl.pinterest.com/pin/723531496364656837/
- Wesołe, smutne czy zamyślone twarze. Zastanów się, jakie najczęściej są osoby wokół Ciebie? Jak wpływasz na zmianę ich nastroju- pozytywnie czy negatywnie?
- Narysuj komiks ukazujący scenkę sytuacyjną, w której jedna osoba wpływa na zmianę nastroju drugiej.
4.„Jaki jestem, jaki chcę być?” Na arkuszu papieru narysuj swój portret. Przedstaw na nim wyobrażenie siebie w przyszłości. Możesz dorysować zabawne szczegóły lub dopisać swoje cechy charakteru.
Kilka wskazówek na przyszłość, które pozwolą Ci utrzymać właściwe relacje z innymi ludźmi.
„Uśmiech odzwierciedla nastrój człowieka”,
„Uśmiech ułatwia codzienne życie”,
„Uśmiech sprzyja wytworzeniu dobrej atmosfery, łagodzi nieporozumienia, jeśli jest ciepły, życzliwy, serdeczny”,
„Życzliwość, to bardzo dobra cecha człowieka, polega ona na wczuciu się w sytuacje innych i chęci okazania pomocy”,
„Uprzejmość obowiązuje nas wszędzie i wobec każdego”,
„Uprzejmość odwzajemnia kontakt z inną osobą”,
„Punktualność zapewnia porządek w naszym życiu i ułatwia kontakty między ludzkie”,
„Ludzie bardzo cenią osoby, które potrafią dochować tajemnicy, są dyskretni”.
Piątek
„Niezapominajki są to kwiatki z bajki…” każdy z nas na pewno słyszał ten wierszyk, ale nie każdy wie, że dzisiaj 15 maja obchodzimy Dzień Niezapominajki. W tym dniu zwracamy szczególną uwagę na walory polskiej przyrody i przypominamy o potrzebie jej ochrony.
Święto to również ma inne przesłanie. Zachęca nas do pamiętania o bliskich, życzliwości, do otwarcia na drugiego człowieka. Ma na celu zachowanie od zapomnienia ważnych chwil w życiu, osób, miejsc i sytuacji. W sekretnym języku kwiatów niebieski kolor zarezerwowany jest dla wzniosłych uczuć.
Kilka ciekawostek o niezapominajkach:
- Niezapominajka rośnie niemal na wszystkich kontynentach.
W Polsce występuje kilkanaście jej odmian.
- Nie zawsze jest niebieska, występują odmiany białe, a nawet różowe.
- Jest łatwa w uprawie, nie wymaga czasochłonnej pielęgnacji.
- Potrzebuje wilgoci i najlepiej rozrasta się nad zbiornikami wodnymi.
- Nazywana jest niezabudką. To kwiat, który najczęściej kojarzymy z dzieciństwem, sielskimi widokami i bieganiem po łące.
- Oprócz walorów dekoracyjnych niezapominajka ma działanie lecznicze. Wykorzystuje się ją do sporządzenia nalewki pomocnej w uporczywym kaszlu, zapaleniu oskrzeli, gruźlicy, zapaleniu krtani i gardła, oraz przy krwotokach z nosa. Poleca się również kąpiel w niezapominajce dla zdrowego snu.
- Niezapominajka to kwiat, który zapominalskim ma pomóc zapamiętać istotne sprawy do wykonania.
- To symbol zakochanych, gdy czeka ich tymczasowe rozstanie.
- Nasze babcie wierzyły, że jeśli ich córki, będące pannami, włożą na noc pod poduszkę kwiat niezapominajki, szybciej poszukają sobie mężów.
Jeśli chcesz uczcić Dzień Niezapominajki, zapraszamy do wykonania różnych prac plastycznych inspirowanych wspomnianym kwiatem.
Każdemu z nas czasem zdarza się o czymś zapomnieć. Dlatego zachęcamy Cię do stworzenia niezapominajkowego przypominacza.
Poniżej znajdziesz szablon, który możesz wykorzystać do jego zrobienia bądź stworzyć go samodzielnie. Potrzebne będą też kredki, nożyczki, sznureczek, blok ze zrywanymi karteczkami.
- Na papierze z bloku technicznego wydrukuj obrazek, następnie wytnij go wzdłuż wyznaczonych linii. Możesz również wydrukować szablon na zwykłej kartce ,a następnie przykleić na grubszą tekturkę.
- Pokoloruj ilustrację i ozdób ją według swojego pomysłu.
- W wyznaczonym miejscu należy zrobić nacięcie nożykiem bądź nożyczkami, do wykonania tej czynności poproś rodziców.
- Następnie przełóż przez uzyskany otwór okładkę lub kilka ostatnich kartek małego bloczku do notatek.
- Zrób małą dziurkę w zaznaczonym punkcie i powieś swój przypominacz w widocznym miejscu. Teraz już na pewno niczego nie zapomnisz 🙂
Oto kolejne propozycje. Życzymy dobrej zabawy
Pamiętaj, czasami słowo i niewielki gest może sprawić radość drugiej osobie. Wystarczy, że uśmiechniesz się, a dzięki temu poprawisz nastrój sobie lub komuś bliskiemu. Potrenuj nawyk obdarowywania ciepłym słowem, komplementem kogoś w Twoim otoczeniu.
Życzymy udanego weekend niezapominajkowego.
















